|
Welkom
op de speciale vakantiepagina's van de Griekenlandreis 2001.
RONDJE PELOPONNESOS Inleiding
|
||
|
Hoewel het plan er al langer was, werd toch op het laatste moment pas de beslissing genomen hoe en met welke veerboot, zodat we zelfs nog persoonlijk naar Rotterdam moesten om bij Minoan-lines de tickets voor de veerboot te halen. Via de NKC scheelde dat mooi nog 10%. Vanuit Barneveld ging de rit linea recta tot even ten zuiden van Karlsruhe voor de eerste nacht. Daarna via het mooie Zwitserland (hoe kan het ook anders als je er zelf gewoond hebt), waar we even aan het meer bij Fluelen hebben genoten... Via Bellinzona-Milaan naar de kust. Daar zijn we op een parkeerplaats gestopt in Faenza, geschikt voor campers. De kilometerteller stond op 1350 kmDe volgende morgen door naar Ancona, waar we rond twaalf uur aankwamen. Het was wel even zoeken naar de haven, want echt duidelijk was het niet aangegeven. De immens grote veerboot wachtte al, alleen het aantal wachtenden was niet zo groot. |
||
| En dan
met je eigen camper op een van de dekken, pal voor een opening met uitzicht
over zee, wat wil je nog meer? Op deze boot mag je namelijk in je eigen
bed slapen. Het is prachtig weer, maar wel een stevig windje. Hoewel telefoneren
midden op zee niet lukt (want geen signaal) presteer ik het toch als het
er even wel doorheen komt om drie keer met de verkeerde pincode de telefoon
aan te willen zetten. Oei! Nu werkt de telefoon niet meer. De pukcode werd
gevraagd. Tja
ff niet! Folklore s Morgens al vroeg wakker, Ergens in de verte loeit een autoalarm, kennelijk is deze niet (schok)golfbestand. Niemand zet het af, iedereen zal nu wel wakker zijn. Gelukkig komt de haven van Igoumenitsa in zicht. De eerste aanleghaven in het noorden. Om exact half acht legt de boot aan. In een mum van tijd is het merendeel van de gasten van boord. De boot vaart onmiddellijk weer af. Wij hebben nog vijf-en-een-half uur voor de boeg. Op naar Patras! Prachtig gezicht, langs de kust van Griekenland te varen, alhoewel het zicht op de bergen doet vermoeden dat er van fietsen niet veel sprake van zal zijn. Schijn bedriegt, zal later blijken. Aan dek was het heerlijk vertoeven en het zwemmen in zeewater (weliswaar aan boord gebracht in een bassin) is een waar voorproefje. Na de lunch maken we ons gereed om van boord te gaan. Maar eerst bewonderen we nog de kunst om zo'n knots van een schip aan te leggen. Waar in de haven van Patras al verschillende veerboten liggen, is die van de Minoanlines wel de allergrootste (Al was de bezettingsgraad niet erg hoog). Exact één uur s middags uur gaan we van boord. In Patras slaan we eerst geld in en een telefoonkaart. Patras is een echte industriestad, druk, rommelig en slecht onderhouden.. Het valt ons al direct op: het verkeer in Griekenland is chaotisch. We gaan de stad uit en zoeken een camping op. Aangezien namen veel op elkaar lijken komen we op een camping die we eigenlijk niet zochten en die ook bijna ophoudt te bestaan. De eerste dagen doen we het even rustig aan. Als ik wil telefoneren blijkt dat de in Patras gekochte kaart niet geschikt is voor de telefoonprovider van de camping. Dat schoot niet op. Maar gelukkig kreeg ik met een nieuwe kaart verbinding en kon via dochterlief een PUK-code te pakken krijgen. Opvallend veel Hollanders hier, maar dat komt door een groep van de ACSI, waardoor we 's avonds nog iets leuk meemaken. Fietsend gaan we eerst naar het dorp Katoaxaix om boodschappen te doen en te zien hoe laat de kerkdiensten beginnen. Een winkel op AH- of EDAH-niveau is niet te vinden, de aanvangstijd evenmin. Met wat we nodig hebben keren we terug. Dan een poosje naar het strand en 's avonds in het restaurant eten. Een beetje primitief restaurant, maar verder wel goed. Hier komt ook de ACSI-groep voor het afscheidsdiner. Door enkele leden worden afscheidstoespraken gehouden en zo krijgen we een beeld van het verloop van hun reis. Aan het slot is er nog een exclusief optreden van een Griekse folkloregroep. Dat maakt de avond schitterend, evenals het uitzicht op zee. Maandag - fietsdag Deze dag gebruiken we als laatste in de aanlooptijd van enkele rustige dagen. Vandaag staat een eerste fietstocht op het programma. We proberen helemaal het uiterste westen te bereiken (vanuit de camping). Na enkele drukke wegen (met het niet te versmaden Griekse verkeer) waar we herhaaldelijk gesneden worden, komen er rustigere wegen. Tenslotte gaat het door een natuurgebied en aan het einde ervan komen we voor een hek, van wat eruit ziet als een nautische basis. Helaas hier dus geen toegang tot de kust. Dan maar geprobeerd bij Kalopetra. Via veel geploeter langs zandwegen komen we bij een net stuk strand- behorend bij een vakantiepark- en even verderop nog een vrij stuk. De warmte heeft nu lang genoeg geduurd en een verkoelende duik brengt opfrissing. "Thuisgekomen" zitten er 48 kilometers - in de hitte! - op de teller. Het nodige vocht is onderweg verslonden en weer afgestaan. Op de barbecue buiten met wok macaroni klaargemaakt en onze laatste avond hier begon. We hadden prettige buren, die juist die dag weer teruggingen naar Nederland. Hij was kinderarts geweest in Assen, zij interim-manager. Dat was haar aan te zien, (zoveel als ze met de laptop deed). Prettige gesprekken gehad. Een mooi campertje hadden ze. Ada (mijn vrouw) stikverliefd op dat campertje. Wat extra tips om naar Griekenland te gaan met de camper? klik hier... |
||
|
|
||